Dzieci z in vitro - opracowała dr Monika Adamczyk-Popławska

opublikowane: 24 sty 2009, 03:11 przez PaniJuti

Techniki rozrodu wspomaganego (assisted reproductive therapies ART) obejmują zapłodnienie pozaustrojowe (IVF), mikroiniekcję intracytoplazmiczną (ICSI).

 

Dzieci poczęte dzięki tym metodom reprezentują znaczącą grupę w populacji (ponad milion dzieci urodzonych dzięki IVF lub ICSI, niektórzy mówią nawet o 3 milionach): uważa się, że w krajach rozwiniętych 1-3 % dzieci poczęto dzięki ART.

Pomimo że ART stosowane jest już od 30 lat, badania dotyczą raczej noworodków, małych dzieci oraz nastolatków.

Ostatnio ukazało się kilka prac, tzw. metaanaliz, czyli analizy/kompilacje wcześniej uzyskanych wyników, które nie zawsze uwzględniają adekwatne kontrole (Basatemur i  Sutcliffe, 2008) .

 

1)      Problemy okołoporodowe

Wysoki wskaźnik ciąż wielopłodowych nadal jest głównym czynnikiem negatywnie wpływającym na wynik ART (Allen i wsp., 2008). Ogólnie ciąże mnogie poczęte naturalnie wynoszą 1-2 % ogólnej populacji. Przy ART wskaźniki wzrastają do 22,7 (Europa) a nawet 31,7 % (USA). Ogólne problemy z ciążami mnogimi wynikłymi z ART są identyczne jak z ciążami mnogimi poczętymi naturalnie. Są to: przedwczesny poród, niska waga urodzeniowa, większa umieralność okołoporodowa, częstsze wady wrodzone.

Większość prac nie wykazuje wzrostu problemów z ciążami po IVF w przypadku ciąż pojedynczych (Knoester i wsp., 2008). Jednakże, są doniesienia sugerujące, że także ciąże jednopłodowe poczęte w wyniku ART są bardziej zagrożone niż ciąże naturalne. Głównym minusem tych prac jest nieuwzględnienie takich czynników jak wpływ płodności rodziców, wiek rodziców, czy tez typu procedury ART. (ICSI czy IVF).

 

2)        Wady wrodzone

Badania nad wadami wrodzonymi zaczęły się już w latach 80. i zintensyfikowały po wprowadzeniu techniki ICSI (1992). Nie wykazano różnic pomiędzy IVF i ICSI. Różne źródła podają, że częstość wad wrodzonych u dzieci z ART jest wyższa niż u dzieci poczętych naturalnie (Hansen i wsp., 2002). Przeważnie od 1,4 do 2 razy wyższa (od 0,4 do 4%). Jednakże do metodologii niektórych prac można mieć zastrzeżenia. To przede wszystkim mała wielkość badanej próbki, nieprecyzyjne są także definicje i klasyfikacje  „wady wrodzonej”, brak opisu w jaki sposób oszacowano wadę. Nie wiadomo także, czy aborcje i/lub poronienia zostały zaliczone do badań. Grupą kontrolną tego typu badań powinny być (a nie są) ciąże naturalne osób niepłodnych (Rimm i wsp., 2004). Szczególnie powinien być brany pod uwagę wiek matki: poczęcie po 30. roku życia przyczynia się do powstawania niechromosomalnych wad wrodzonych (Reefhuis i Honein, 2004). Podobne wyniki uzyskano u nastoletnich matek.

 

Szwedzka praca z 2001 roku (Ericson i Kallen, 2001) wykazuje, że wyższy wskaźnik wad wrodzonych u dzieci poczętych dzięki IVF jest zniwelowany, jeżeli bierze się pod uwagę rok urodzenia dziecka, wiek matki itp. Autorzy wyszczególniają napotkane wady, lecz konkludują, że ryzyko ich występowania w przypadku IVF jest niskie.

 

Podobnie inne prace (Zádori i wsp., 2003) nie wykazują drastycznych różnic w odsetkach dzieci z wadami wrodzonymi poczętymi naturalnie (1,15%) czy w wyniku IVF(1,9%) uwzględniając wyżej wymienione parametry (uwzględniając wiek rodziców, ilość ciąż, ilość płodów).

Duńskie badania porównujące jednopłodowe ciąże osób płodnych (które poczęły w mniej niż 12 miesięcy) i niepłodnych (które poczęły po okresie dłuższym niż 12 miesięcy) wykazały, że wady wrodzone są liczniejsze u dzieci osób niepłodnych niezależnie od faktu czy osoby te poczęły naturalnie czy też w wyniku ART. Wynik ten wskazywałby, że to nie techniki wspomaganego rozrodu same w sobie są „winne” wadom, ale szeroko rozumiane uwarunkowania medyczne leżące po stronie rodziców. Ponadto wielu autorów sugeruje dokładniejsze badania dzieci poczętych w nietradycyjny sposób i wykrywanie większej ilości wad. Ostatnio zwraca się także uwagę na progesteron – hormon, często podawany do podtrzymania ciąży (naturalnych jak i po IVF), który został zakwalifikowany jako teratogenny przez Światową Organizację Zdrowia (World Heath Organization).

 

3)      Epigenetyka

Dotychczas dwa syndromy związane z epigenetyką i „imprintingiem” (metylacja DNA) uważa się za podwyższone u dzieci urodzonych dzięki ART: syndrom Beckwith-Wiedemann`a i syndrom Angelmana. Jednakże są także doniesienia które temu przeczą.

Kobayashi i wsp. (2007) sugerują, że aberacje w metyzacji DNA mogą być związane z niepłodnością męską (oligozoospermią) i są po prostu dziedziczone przez dziecko poczęte w wyniku ICSI. Badania są utrudnione w związku z rzadkością tych chorób.

Jednakże są także doniesienia, które temu przeczą (Lidegaard i wsp., 2005).

 

4)      Rozwój neurologiczny

Liczne badania są badania dotyczące rozwoju mowy, rozwoju poznawczego, zachowania itp.). W większości nie wykazano różnic pomiędzy dziećmi poczętymi naturalnie a tymi poczętymi dzięki ART. Badania te dotyczą zarówno dzieci małych (12-36 miesięcy) jak i cztero-,pięcio-, sześcio- i ośmioletnich.

Odnotowano większy odsetek dzieci z porażeniem mózgowym (1,6-3,7 razy) u dzieci po IVF, jednakże związane jest to z wszystkimi wcześniej wymienionymi problemami związanymi z przedwczesnym porodem. Wykluczając dzieci urodzone przedwcześnie, nie wykazano związku epilepsji z metodą poczęcia (naturalna/ART). Ponadto większy procent epileptyków zaobserwowano u dzieci poczętych naturalnie lub dzięki ART u osób niepłodnych (wpływ rodziców a nie techniki).

Wszystkie te badania oparte są o rzadkie przypadki epilepsji lub porażeń mózgowych i potrzebne byłyby liczebniejsze grupy do badań.

Middelburg i wsp. (2008) nie wykazali negatywnego wpływu ART na rozwój mózgu ludzkiego, nie wykazali oni także wpływu ART na rozwój neuroruchowy, porażenie mózgowe lub opóźnienia umysłowe.

 

5)      Rozwój ogólny i zdrowie

Kilkanaście prac opisuje wagę, wzrost, obwód głowy dzieci poczętych poprzez IVF i ICSI, nie znajdując różnic (różne grupy wiekowe w przekroju od 3 miesięcy do 8 lat, np. Knoester i wsp., 2008). Brak jest także znamiennych różnic pomiędzy dziećmi poczętymi naturalnie a dzięki ART. Tylko dwie prace twierdzą, że 1) dzieci poniżej 3 roku życia po IVF są lżejsze niż te poczęte naturalnie i 2) dzieci pięcio- i sześcioletnie po ART są wyższe niż ich naturalnie poczęci rówieśnicy.

 

Badania dotyczące zakresu chorób dziecięcych są sprzeczne, jednakże w większości nie wykazują różnic w zachorowalności dzieci poczętych naturalnie lub po ART.

Wyższe wskaźniki dotyczą interwencji chirurgicznych (uszy, interwencje w układzie genitalno-moczowym). Jest to zgodne z obserwacją, że chłopcy urodzeni w wyniku ICSI cierpią na więcej przypadków spodziectwa (hypospadias: ogólnie 1 przypadek na 250 urodzonych chłopców, wykazano wzrost tej przypadłości ogólnie w populacji), które z powodzeniem leczy się chirurgicznie.

 

6)      Ryzyko raka

Prace holenderskie przedstawiają przypadek 5 dzieci po IVF cierpiących na siatkówczaka (retinoblastoma), są to jedyne przypadki tej choroby w latach 2002-2002 zarejestrowane w Holandii. Jednakże w latach 1984-1995 nie zaobserwowano żadnego przypadku retinoblastoma w tym kraju u dzieci poczętych w wyniku IVF, a należałoby się statystycznie spodziewać 5 lub więcej. (REF)

Wykazano także, że przypadki retinopatii związane są z niską wagą urodzeniową oraz wiekiem płodu a nie sposobem poczęcia (Friling i wsp., 2007)

 

7)      Rozwój psychosocjalny i życie rodzinne

Badania dotyczące dzieci cztero-, ośmio- oraz dwunastoletnich nie wykazały wyższego wskaźnika problemów psychiatrycznych lub zachowania lub życia w społeczeństwie porównując dzieci po ART i poczęciu naturalnym. Rodzice po IVF zazwyczaj mają dobry kontakt z dziećmi, a matki po ISCI maja bardziej pozytywne uczucia niż grupa kontrolna. Ogólnie doniesienia robione są na małych grupach, ale dzieci/rodzice po ART. maja raczej lepsze stosunki między sobą niż grupa kontrolna. Badacze sugerują, że są to dzieci chciane i oczekiwane.

 

Większość osób po poddających się ART nie mówi dzieciom o sposobie ich poczęcia.

 

 

 

Allen C, Bowdin S, Harrison RF, et al., (2008) Pregnancy and perinatal outcomes after assisted reproduction: a comparative study, , Irish  Journal of Medical Science, 177(3), p: 233-241

 

Basatemur E., Sutcliffe A., (2008) Follow-up of children born after ART, Placenta. 29 Suppl B:135-40

 

De Sutter P., Veldeman L., Kok P., Szymczak N., Van der Elst J. and Dhont M., (2005) Comparison of outcome of pregnancy after intra-uterine insemination (IUI) and IVF, Human Reproduction, 20(6):1642-1646;

 

Ericson A, Källén B. (2001) Congenital malformations in infants born after IVF: a population-based study, Hum Reprod.,16(3):504-9.

 

Friling R, Axer-Siegel R, Hersocovici Z, Weinberger D, Sirota L, Snir M., (2007) Retinopathy of prematurity in assisted versus natural conception and singleton versus multiple births, Ophthalmology,114(11), p: 2099. 

 

Hansen M, Kurinczuk JJ, Bower C, Webb S. (2002) The risk of major birth defects after intracytoplasmic sperm injection and in vitro fertilization, N Engl J Med., 346(10)p: 725-30.

 

Knoester M, Helmerhorst FM, Vandenbroucke JP, et al., (2008) Perinatal outcome, health, growth, and medical care utilization of 5- to 8-year-old intracytoplasmic sperm injection singletons, Fertility and Sterility 89 (5) p: 1133-1146  

 

Kobayashi H, Sato A, Otsu E, Hiura H, Tomatsu C, Utsunomiya T, Sasaki H, Yaegashi N, Arima T. (2007) Aberrant DNA methylation of imprinted loci in sperm from oligospermic patients. Hum Mol Genet.16(21), p: 2542-2551.   

   

Lidegaard O, Pinborg A, Andersen AN. Imprinting diseases and IVF: Danish National IVF cohort study. (2005) Hum Reprod. 20(4):950-954.

 

Middelburg KJ, Heineman MJ, Bos AF, Hadders-Algra M. (2008), Neuromotor, cognitive, language and behavioural outcome in children born following IVF or ICSI-a systematic review Hum Reprod Update.14(3), p: 219-31.

 

Rimm AA, Katayama AC, Diaz M, Katayama KP. (2004) A meta-analysis of controlled studies comparing major malformation rates in IVF and ICSI infants with naturally conceived children. J Assist Reprod Genet. 21(12)p: 437-443.

 

Zádori J, Kozinszky Z, Orvos H, Katona M, Kaáli SG, Pál A., (2003) The incidence of major birth defects following in vitro fertilization, J Assist Reprod Genet. 20(3)p: :131-132.

 

Reefhuis J, Honein MA., (2004) Maternal age and non-chromosomal birth defects, Atlanta--1968-2000: teenager or thirty-something, who is at risk? Birth Defects Res A Clin Mol Teratol. 70(9) p: 572-579.

Comments